Po rezygnacji rządu Leszka Millera, w politycznym krajobrazie Polski zaszła zmiana na stanowisku premiera. 2 maja 2004 roku prezydent Aleksander Kwaśniewski powołał nowy gabinet, na czele którego stanął Marek Belka. Był to jego pierwszy rząd, który opierał się na mniejszościowej koalicji Sojuszu Lewicy Demokratycznej (SLD) i Unii Pracy (UP).
Zobacz: Stało się, i to nie pomyłka! Partia Zbigniewa Ziobry przestała oficjalnie istnieć!
Zgodnie z wymogami konstytucyjnymi, premier Marek Belka przedstawił program działania swojego rządu, wygłaszając exposé programowe w Sejmie 14 maja 2004 roku. Następnie odbyło się głosowanie nad wotum zaufania, które okazało się dla tego gabinetu niepomyślne. Mimo wsparcia ze strony klubów SLD i UP, a także koła Polskiego Bloku Ludowego i części posłów niezrzeszonych, rząd nie uzyskał wystarczającej większości. Znaczna część parlamentu, reprezentowana przez takie partie jak Platforma Obywatelska, Prawo i Sprawiedliwość, Polskie Stronnictwo Ludowe, Socjaldemokracja Polska, Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej oraz Liga Polskich Rodzin, a także mniejsze ugrupowania i koła poselskie, zagłosowała przeciwko udzieleniu wotum zaufania.
W obliczu braku poparcia parlamentarnego, rząd Marka Belki nie mógł kontynuować swojej pracy w pełnym zakresie. Prezydent Aleksander Kwaśniewski, zgodnie z procedurą, przyjął dymisję Rady Ministrów. Niemniej jednak, aby zapewnić ciągłość funkcjonowania państwa, powierzył jej jednocześnie obowiązki, co oznaczało, że gabinet miał sprawować swoje funkcje do momentu powołania i zatwierdzenia przez Sejm nowego rządu. Sytuacja ta stworzyła okres politycznej niepewności i poszukiwania stabilnego rozwiązania dla kraju.
Sprawdź: Prezes PiS przyjechał na otwarcie ronda Lecha Kaczyńskiego. Mówił o morderstwie
Pierwszy gabinet Marka Belki, powołany 2 maja 2004 roku, funkcjonował przez krótki okres, do 11 czerwca tego samego roku. Na czele tej Rady Ministrów stał Marek Belka, który oprócz funkcji Prezesa Rady Ministrów pełnił również rolę Przewodniczącego Komitetu Integracji Europejskiej. W skład rządu weszło dwóch wicepremierów. Pierwszym z nich był Jerzy Hausner (SLD), który jednocześnie kierował Ministerstwem Gospodarki i Pracy. Drugą wicepremier, reprezentującą Unię Pracy (UP), była Izabela Jaruga-Nowacka, pełniąca także funkcję ministra-członka Rady Ministrów.
Kluczowe resorty objęli:
Włodzimierz Cimoszewicz (SLD) – Minister Spraw Zagranicznych.Ryszard Kalisz (SLD) – Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.Wojciech Olejniczak (SLD) – Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.Krzysztof Pater (SLD) – Minister Polityki Społecznej.Jerzy Szmajdziński (SLD) – Minister Obrony Narodowej.
Wśród ministrów znaleźli się również eksperci i politycy z różnych dziedzin:
Sławomir Cytrycki (SLD) – Minister-członek Rady Ministrów.Waldemar Dąbrowski – Minister Kultury.Michał Kleiber – Minister Nauki i Informatyzacji.Krzysztof Opawski – Minister Infrastruktury.Andrzej Raczko – Minister Finansów.Wojciech Rudnicki – Minister Zdrowia.Marek Sadowski – Minister Sprawiedliwości.Mirosław Sawicki – Minister Edukacji Narodowej i Sportu.Jacek Socha – Minister Skarbu państwowego.Jerzy Swatoń – Minister Środowiska.
Wszyscy wymienieni ministrowie pełnili swoje funkcje od 2 maja do 11 czerwca 2004 roku, czyli przez cały krótki okres funkcjonowania pierwszej Rady Ministrów Marka Belki.
Podcasty
Playlisty tematyczne
