- Polski weteran z Afganistanu, Karol Cierpica, wspomina traumatyczne wydarzenia z misji, które zmieniły jego życie.
- Podczas ataku talibów w bazie Ghazni w 2013 roku, Cierpica został uratowany przez amerykańskiego żołnierza, Michaela Ollisa.
- Historia ich spotkania i poświęcenia Michaela doprowadziła do niezwykłych więzi między polską a amerykańską rodziną.
- Jakie są dalsze losy Karola i rodziny Michaela? Odkryj poruszającą opowieść o bohaterstwie i wdzięczności.
Sierpień 2013. Polską bazą w afgańskim Ghazni wstrząsnął wybuch
Jego życie zmieniło się w sierpniu 2013 roku. Był piękny słoneczny dzień, kiedy polską bazą w afgańskim Ghazni wstrząsnął wybuch. Okazało się, że talibowie wysadzili ciężarówkę wypełnioną materiałami wybuchowymi. Potem ubrani w pasy shahida rozbiegli po bazie. Szukali miejsc, w których są nasi żołnierze i z okrzykami "Allahu Akbar" rozrywali się. Karol chwycił za karabin i ruszył w kierunku miejsca wybuchu…
Ilu - jak to się eufemistycznie mówi w wojsku - "zneutralizował", nie chce mówić. Chce za to mówić o Michaelu - 23-letnim, przystojnym chłopaku, który postanowił zostać żołnierzem dokładnie 11 września 2001 roku, po atakach terrorystów na jego rodzinny Nowy Jork. Postanowił i po paru latach dopiął swego. Nikt z jego rodziny nie był tym zdziwiony. Jego tata, Bob, walczył w Wietnamie, a obaj dziadkowie wyzwalali Europę spod hitlerowskiego terroru.
Kiedy był mały, ciągle bawił się w wojnę, ubierał mój stary mundur z Wietnamu i ruszał na wroga - opowiadał mi Bob Ollis, ojciec sierżanta Michaela Ollisa.
"Poznałem go po raz pierwszy ponad 8 lat temu"
Poznałem go po raz pierwszy ponad 8 lat temu. Kiedy we współpracy z departamentem Stanu USA zrealizowałem mój pierwszy telewizyjny reportaż. Znowu… Gdyby nie Michael. Gdyby nie Michael, nie wygrałbym konkursu na produkcję filmu w USA i zapewne nie wiedziałbym, że mogę zacząć kręcić dokumenty.
Kiedy piszę te słowa, siedzę w samolocie wojskowym w drodze do Waszyngtonu. Kilka rzędów dalej siedzi Karol Cierpica. Już trwale cywil, ale pozbierał się, odnalazł spokój dzięki wierze i rodzinie. No, ale, wiadomo, nie siedziałby tu, gdyby nie Michael… Ja też nie siedziałbym tu, gdyby nie Michael. No i na pewno nie siedziałby tu Michael… 10-letni, rezolutny chłopiec o bystrym, nieco marzycielskim spojrzeniu. Imię nosi, a jakże, po Michaelu. Chciałoby się napisać nosiłby inne imię, gdyby nie Michael… ale nie, gdyby nie Michael, w ogóle by go tu nie było.
Karol Cierpica: Pamiętam jak ten chłopak na mnie spojrzał, uśmiechnął się
Ale wróćmy do pięknego dnia w Afganistanie. Opętani nienawiścią i najpewniej odurzeni sprajem na owady (znajdowano je niemal przy wszystkich zwłokach) biegali po bazie i rozrywali się. Jeden z nich biegł w kierunku Karola. I pewnie rozerwałby się razem z nim… Gdyby nie Michael.
Pamiętam jak ten chłopak na mnie spojrzał, uśmiechnął się, dał wzrokiem do zrozumienia, jestem tuż za Tobą, osłaniam Cię… - wspomina polski żołnierz, ocalony przez Michaela Ollisa.
Potem Karol stracił na chwilę słuch, czuł już ból setek wbitych w ciało drobnych odłamków. Kiedy ocknął się w szpitalu, obok na łóżku leżał ten chłopak.
Kilka godzin później, Amerykanie powiedzieli mi, że miał na imię Michael - wspomina poruszony Karol Cierpica.
Siedzi wyprostowany przed moją kamerą, ale głos mu się załamuje. Z oczu płyną łzy, takie męskie, pojedyncze ukradkiem szybko wytarte. -
Powiedziałem im: Chłopy, jak będziecie w Ameryce, powiedzcie jego rodzicom, że to był prawdziwy bohater. Że uratował mi życie.
Polacy dzielnie walczyli w Afganistanie, ramię ramię z Amerykanami
Karol razem żoną i synami siedzi w samolocie. Wszyscy po raz pierwszy będą w Białym Domu. Po raz kolejny uściskają rodziców Michaela, którzy nigdy nie pogodzili się ze stratą. Linda i Bob, od prawie 13 lat robią wszystko, by świat nie zapomniał o ich synu. Ale opowiadają, że mają teraz nowych członków rodziny… w dalekiej Polsce.
Nie mieliby jej… gdyby nie Michael. Ollisowie za kilka godzin odbiorą w Białym Domu przyznany pośmiertnie ich synowi Medal Honoru, najwyższe amerykańskie odznaczenie wojskowe. To wielkie wydarzenie. Cała Ameryka, cała Polska i cały świat znowu dowiedzą się, że Polacy dzielnie walczyli w Afganistanie, ramię w ramię z Amerykanami. Że nie trzymali się z tyłu. Nie dowiedzieliby się… gdyby nie Michael…
Podcasty
Playlisty tematyczne
