- Anna Maria Ander 22 listopada świętuje 76. urodziny.
- Córka generała zdecydowała się opowiedzieć historię ojca, aby sprostować nieprawdziwe informacje i plotki pojawiające się w mediach, a także ukazać bolesne dla niego realia życia na emigracji i negatywną propagandę PRL-u.
- Anna Maria Anders opowiedziała, jaki prywatnie był jej ojciec.
Władysław Anders dla milionów Polaków jest legendarnym dowódcą i symbolem walki o wolność, ale dla Anny Marii Anders był po prostu „tatusiem”. Córka generała przyznaje, że ojciec, który w chwili jej narodzin miał prawie 60 lat, kompletnie ją rozpieszczał. Do dziś w jej pamięci żyją obrazy, które rzucają zupełnie nowe światło na postać uśmiechniętego optymisty w mundurze.
Awantura o lody i kwaśne mleko
Jedno z najbardziej barwnych wspomnień wiąże się z wakacyjnymi wyjazdami do Północnej Walii. Mała Anna Maria spędzała tam czas z nianią, a generał odwiedzał ją w weekendy. Wtedy dyscyplina przestawała istnieć.
- Ojciec mnie strasznie rozpieszczał. Przyjeżdżał tam na weekendy i na wszystko mi pozwalał. Ciągle było: „Tatusiu, ja chcę kwaśne mleko, lody, i jeszcze to, i tamto” - wspominała Anna Maria Anders w rozmowie z "Dziennikiem polskim" w 2015 roku.
Skończyło się to fatalnie, bo dziewczynka chorowała przez całą noc. Reakcja opiekunki była natychmiastowa. Niania Bunia Gołębiowska mogła jednak besztać wielkiego dowódcę i rano, przy śniadaniu, ostro go upomniała za brak rozsądku.
Podglądał córkę przez okno
Generał tak bardzo kochał swoją córkę, że trudno było mu się z nią rozstać nawet na czas lekcji. Gdy mała Anna Maria nie chciała iść do polskiej szkoły sobotniej, ojciec odprowadził ją osobiście. To jednak nie wystarczyło. Dowódca próbował zostać w klasie, a kiedy nauczycielka go wyprosiła, nie dał za wygraną. Legendarny wódz zaglądał przez okno, by sprawdzić, jak radzi sobie jego „oczko w głowie”. Robił to tak uporczywie, że nauczycielka musiała interweniować, mówiąc: „Panie generale, ja tak nie mogę uczyć”.
Życie na emigracji i walka z kłamstwem
Dzieciństwo Anny Marii Anders było rozdarte między dwa światy. Na ulicach w Anglii jej ojciec był anonimowym przechodniem w cywilnym ubraniu. Wszystko zmieniało się podczas oficjalnych uroczystości, gdzie wszyscy mówili do niego: „Czołem, panie generale!”.
Córka bohatera nie ukrywa, że do napisania książki o ojcu skłoniły ją pojawiające się w mediach nieprawdziwe informacje i plotki. Denerwowało ją, że o życiu w ich domu pisały osoby, które nigdy w nim nie gościły. Chciała też pokazać, jak bolesny dla jej ojca był okres PRL-u, gdy komunistyczny reżim uznał go za wroga numer jeden.
Ostatnia wola dowódcy
Mimo upływu lat najbardziej poruszającym wspomnieniem pozostaje ostatnia wizyta generała na Monte Cassino w 1969 roku. Anders był już wtedy bardzo chory, a na miejsce musiał zostać dowieziony jeepem. Choć odradzano mu ten wyjazd z powodu stanu zdrowia, wódz był nieugięty.
- Ja się tego nie boję, to jest miejsce dla mnie. Jeżeli umrę, to tam chcę być pochowany - odpowiedział.
Słowa te okazały się prorocze. Rok później generał zmarł i został pochowany na Monte Cassino.
W naszej galerii zobaczysz Annę Marię Anders: